Chrzest ma moc zbawczą

Dlaczego Chrzest jest taki ważny?

Ponieważ jest to Nakaz Misyjny przekazany nam od samego naszego kochanego Pana Jezusa Chrystusa:

„(18): A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. (19): Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, CHRZCZĄC je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, (20): ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata”.  [Biblia Warszawska, Mat 28,18-20]

Chcemy być posłuszni Jemu i z miłości do Niego „przestrzegać wszystkiego co nam przekazał”.

Czym jest zatem Chrzest?

Czy chrzest jest tylko PUSTĄ CEREMONIĄ?

– Nie!

Nasz Bóg nie jest Bogiem pustych ceremonii.

W tym dziale przedstawiamy Biblijną naukę o Chrzcie, której jako Kościół Jezusa Chrystusa chcemy się trzymać.

Uważamy, że CHRZEST MA MOC ZBAWCZĄ i JEST „NOSICIELEM” oraz „INSTRUMENTEM” ZBAWIENIA

 

Oczywiście SAM CHRZEST BEZ ŻYWEJ I PRAWDZIWEJ WIARY tego, który jest chrzczony NIC NIE ZNACZY = jest tylko pustym obrzędem.

Dopiero SUMA wydarzeń: WIARA i CHRZEST daje znak równości, którym jest ZBAWIENIE.

WIARA + CHRZEST = ZBAWIENIE

Najpiękniej i najprościej wyrażają to słowa Jezusa:

„Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony”.  [Biblia Warszawska, Mar 16] – Wiara i chrzest daje sumę = zbawienie.

 Zwróć uwagę, że tu nie jest napisane: kto się nawróci będzie zbawiony, albo: kto odda życie Jezusowi, kto się upamięta, kto przyjmie Go do swojego serca itd.

Tylko jest tu napisane: kto uwierzy i zostanie ochrzczony. Jest to jakaś suma wydarzeń.

W tej sumie jest moje nawrócenie, jest moje zaufanie, ale JEST TEŻ CHRZEST i to dopiero daje znak równości pod nazwą = BĘDZIE ZBAWIONY.

            Ale ktoś powie: „Ale czytaj dalej to: „ale kto nie uwierzy, będzie potępiony”

 To jest właśnie to o czym mówię. Najpierw musi być wiara, a w wyniku tego chrzest. Jak nie ma wiary to nie ma co chrzcić. Bo sam chrzest bez wiary jest tylko pustym rytuałem i nic nie sprawia. Ten, który nie uwierzył nie jest też ochrzczony – bo nie doszedł jeszcze nawet do wiary i dlatego dalsza część tego wersety wspomina tylko brak wiary i jej skutek jakim jest potępienie.

Dlatego też stoimy na stanowisku, że Chrzest bez wiary osoby, która jest chrzczona nic nie sprawuje = jest tylko pustym rytuałem. Bo konieczna jest Żywa Wiara poprzedzająca chrzest aby on mógł zadziałać i wywołać to co Bóg w Chrzcie zawarł. 

Np. Wiara rodziców przynoszących niemowlę do chrztu jest niewystarczająca. Wiara rodziców chrzestnych jest również niewystarczająca. Niewystarczająca jest również wiara innych osób obserwujących chrzest jako świadkowie. Na koniec niewystarczająca jest wiara osoby chrzczącej np. kapłana – ona nie jest w stanie zastąpić w żaden sposób osobistej wiary  żadnego innego człowieka w tym również niemowlęcia.

Dlatego też stojąc mocno na Słowie Bożym jesteśmy przekonani, że jest sens chrzcić tylko te osoby, które nawróciły się świadomie do Boga poprzez prawdziwe upamiętanie i przyjęły Jezusa Chrystusa jako Pana i osobistego Zbawiciela, a ziarno Słowa Bożego zasiane w ich serce spowodowało plon w postaci WIARY. 

Chcę powiedzieć i podkreślić, że nie ma żadnego niebezpieczeństwa wtedy gdy mówimy, że chrzest zawiera w sobie zbawczą moc – ponieważ chrzest należy do „ordo salutus” – do porządku zbawienia.

Nie boimy się powiedzieć, że Bóg nie tylko naszą duszę obmywa krwią Chrystusa z grzechów, ale i nasze ciało obmywa wodą chrztu na odpuszczenie grzechów ku oczyszczeniu – jak czytamy w Słowie Bożym.

Śmiało twierdzimy, że CHRZEST wynikający z ŻYWEJ WIARY jest środkiem przez który Bóg sprawia nasze zbawienie i to nie dlatego, że sobie to wymyśliliśmy, ale przekonują nas o tym świadectwa Pismo Święte.

 

Jak popatrzymy na Biblię to widzimy rzecz następującą:

1) Jezus został ochrzczony

2) Apostołowie Jezusa chrzcili

3) Uczniowie Apostołów chrzcili

Oto referencje Biblijne:

„Ci więc, którzy przyjęli słowo jego, zostali ochrzczeni i pozyskanych zostało owego dnia około trzech tysięcy dusz”.  [Biblia Warszawska, Dz 2,41]

„Kiedy jednak uwierzyli Filipowi, który zwiastował dobrą nowinę o Królestwie Bożym i o imieniu Jezusa Chrystusa, dawali się ochrzcić, zarówno mężczyźni, jak i niewiasty. Nawet i sam Szymon uwierzył, gdy zaś został ochrzczony, trzymał się Filipa, a widząc znaki i cuda wielkie, jakie się działy, był pełen zachwytu”.  [Biblia Warszawska, Dz 8,12-13]

„A gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę, a eunuch rzekł: Oto woda; cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony? Filip zaś powiedział mu: Jeśli wierzysz z całego serca, możesz. A odpowiadając, rzekł: Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym. I kazał zatrzymać wóz, zeszli obaj, Filip i eunuch, do wody, i ochrzcił go„. [Biblia Warszawska, Dz 8,36-38]

„I natychmiast opadły z oczu jego jakby łuski i przejrzał, wstał i został ochrzczony„.  [Biblia Warszawska, Dz 9,18]

„Czy może ktoś odmówić wody, aby ochrzcić tych, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my? I rozkazał ich ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa. Wtedy uprosili go, aby pozostał u nich kilka dni”.  [Biblia Warszawska, Dz 10,47-48]

„A gdy została ochrzczona [Lidia], także i dom jej (…)”.  [Biblia Warszawska, Dz 16,15]

„Tejże godziny w nocy [stróż więzienny] zabrał ich ze sobą, obmył ich rany, i zaraz został ochrzczony on i wszyscy jego domownicy”.  [Biblia Warszawska, Dz 16,33]

„A Kryspus, przełożony synagogi, uwierzył w Pana wraz z całym swoim domem, także wielu z Koryntian, którzy słuchali, uwierzyło i przyjmowało chrzest„.  [Biblia Warszawska, Dz 18,8]

„A gdy to usłyszeli [mężowie w Efezie], zostali ochrzczeni w imię Pana Jezusa”. [Biblia Warszawska, Dz 19,5]

Widzimy zatem, że chrzest w Biblii jest często praktykowany.

 

ZAPYTAJMY TERAZ O TEOLOGIĘ CHRZTU, O TO CZYM TEN CHRZEST JEST.

Oczywiście najwyższym autorytetem dla nas jest Słowo Boże i sami z siebie nie chcemy nic wymyślać.

W kilku odsłonach w podmenu wykażę następujące funkcje chrztu:

 

1) CHRZEST, KTÓRY ZBAWIA:

„Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony (…)”.  [Biblia Warszawska, Mar 16,16]

„Ona [Arka Noego] jest obrazem chrztu, który teraz i was zbawia, a jest nie pozbyciem się cielesnego brudu, lecz prośbą do Boga o dobre sumienie przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa”.  [Biblia Warszawska, 1Pi 3,21]

 

2) CHRZEST NA ODPUSZCZENIE I OCZYSZCZENIE Z GRZECHÓW:

„A Piotr do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego”.  [Biblia Warszawska, Dz 2,38]

„Wstań, daj się ochrzcić i obmyj grzechy swoje, wezwawszy imienia jego”.  [Biblia Warszawska, Dz 22,16]

„(…) zapomniał, że został oczyszczony z dawniejszych swoich grzechów„.  [Biblia Warszawska, 2 Ptr 1,9]

” (…) aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo”  [Biblia Warszawska, Ef 5,26]

 

3) CHRZEST JAKO RZECZYWISTOŚĆ ŚMIERCI I ZMARTWYCHWSTANIA:

„(3): Czy nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego zostaliśmy ochrzczeni? (4): Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. (5): Bo jeśli wrośliśmy w podobieństwo jego śmierci, wrośniemy również w podobieństwo jego zmartwychwstania, (6): wiedząc to, że nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi; (7): kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu. (8): Jeśli tedy umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że też z nim żyć będziemy”  [Biblia Warszawska, Rz 6,3-8]

„Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który go wzbudził z martwych”.  [Biblia Warszawska, Kol 2,12]

 

4) CHRZEST PRZYOBLECZENIEM W CHRYSTUSA:

„Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa„.  [Biblia Warszawska, Gal 3,27]

 

5) CHRZEST JAKO KOŃCOWY ETAP PROCESU „NOWEGO NARODZENIA”:

„Odpowiedział Jezus [Nikodemowi]: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego”.  [Biblia Warszawska, Jan 3,5]