Duch Święty wykonuje dzieła Boże

Tylko Bóg może wykonywać takie dzieła jak: stwarzanie, wzbudzanie z martwych, odrodzenie, uświęcenie i usprawiedliwienie.

Jeśli Osoba Ducha Świętego wykonuje dzieła Boże to znaczy, że jest Bogiem:

DUCH ŚWIĘTY STWARZA:

Duch Boży stworzył mnie, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie”.  [Biblia Warszawska, Job 33,4]

DUCH ŚWIĘTY WZBUDZA Z MARTWYCH:

„A jeśli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, tedy Ten, który Jezusa Chrystusa z martwych wzbudził, ożywi i wasze śmiertelne ciała przez Ducha Swego, który mieszka w was”.  [Biblia Warszawska, Rz 8,11]

„Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci”.  [Biblia Warszawska, Rz 8,2]

„który też uzdolnił nas, abyśmy byli sługami nowego przymierza, nie litery, lecz Ducha, bo litera zabija, Duch zaś ożywia”.  [Biblia Warszawska, 2 Kor 3,6]

DUCH ŚWIĘTY UCZESTNICZY W ODRADZANIU, USPRAWIEDLIWIANIU I UŚWIĘCANIU:

„A takimi niektórzy z was byli; aleście obmyci, uświęceni, i usprawiedliwieni w imieniu Pana Jezusa Chrystusa i w Duchu Boga naszego„.  [Biblia Warszawska, 1 Kor 6,11]

„Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. Co się narodziło z ciała, ciałem jest, a co się narodziło z Ducha, duchem jest„.  [Biblia Warszawska, Jan 3,5-6]

DUCH ŚWIĘTY WYPĘDZA DEMONY:

„A jeśli Ja wyganiam demony Duchem Bożym, tedy nadeszło do was Królestwo Boże”.  [Biblia Warszawska, Mat 12,28]

DUCH ŚWIĘTY KIERUJE KRÓLESTWEM BOŻYM:

„A gdy oni odprawiali służbę Pańską i pościli, rzekł Duch Święty: Odłączcie mi Barnabę i Saula do tego dzieła, do którego ich powołałem”.  [Biblia Warszawska, Dz 13,2]

„Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, by nie nakładać na was żadnego innego ciężaru oprócz następujących rzeczy niezbędnych:”  [Biblia Warszawska, Dz 15,28]

„I przeszli przez frygijską i galacką krainę, ponieważ Duch Święty przeszkodził w głoszeniu Słowa Bożego w Azji”.  [Biblia Warszawska, Dz 16,6]

„Miejcie pieczę o samych siebie i o całą trzodę, wśród której was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli zbór Pański nabyty własną jego krwią”.  [Biblia Warszawska, Dz 20,28]

DUCH ŚWIĘTY PRZEMAWIA JAK SAM BÓG:

Przy wielu okazjach Nowy Testament nawiązując do Starego Testamentu przypisuje Duchowi Świętemu czyny czy wypowiedzi, które w pierwotnym opisie były przypisywane Bogu.

W Księdze Izajasza czytamy takie słowa Boga, które wypowiedział do Izajasza: „Potem usłyszałem głos Pana, który rzekł: Kogo poślę? I kto tam pójdzie? Tedy odpowiedziałem: Oto jestem, poślij mnie! A On rzekł:Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie bacznie, lecz nie rozumiejcie, i patrzcie uważnie, lecz nie poznawajcie! Znieczul serce tego ludu i dotknij jego uszy głuchotą, a jego oczy ślepotą, aby nie widział swoimi oczyma i nie słyszał swoimi uszyma, i nie rozumiał swoim sercem, żeby się nie nawrócił i nie ozdrowiał!”  [Biblia Warszawska, Izaj 6,8-10]

Te same słowa są cytowane w Dziejach Apostolskich z tym, że jest zaznaczone, że to Duch Święty je wtedy wypowiedział do Izajasza: „Dobrze Duch Święty powiedział do ojców waszych przez proroka Izajasza, mówiąc: Idź do ludu tego i mów: Będziecie stale słuchać, a nie będziecie rozumieli; Będziecie ustawicznie patrzeć, a nie ujrzycie. Albowiem otępiało serce tego ludu, uszy ich dotknęła głuchota, oczy swe przymrużyli, żeby oczami nie widzieli i uszami nie słyszeli, i sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, a ja żebym ich nie uleczył”.  [Biblia Warszawska, Dz 28,25-27]

Takich fragmentów jest bardzo wiele. Ogólnie rzecz biorąc, pisarze Biblii przy cytowaniu stosowali zamiennie słowa: Bóg i Duch Święty. Na przykład Łukasz w swojej Ewangelii cytuje słowa Zachariasza, który tak mówi:  „Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, (…) jak od wieków zapowiedział przez usta świętych proroków swoich”  [Biblia Warszawska, Luk 1,68-70], a w Dziejach Apostolskich ten sam Łukasz cytuje najpierw Piotra: „Duch Święty przepowiedział przez usta Dawida (…)” [Biblia Warszawska, Dz 1,16] i potem Pawła: „Dobrze Duch Święty powiedział do ojców waszych przez proroka Izajasza”.  [Biblia Warszawska, Dz 28,25]

Wszędzie w Biblii odnajdujemy stwierdzenia, że prorocy mówili z natchnienia Ducha albo Boga (używane zamiennie).